وقتی وحشی ها متمدن می شوند!

فرهنگ لغت را برگ می زنم

آها پیدایش کردم متمدن :شهری شده , تمدن یافته , کسی که توانایی رفع نیاز های خود را داشته باشد و ...

معنای متمدن را فهمیدیمم حالا برویم سراغ متمدن های زمان ! کمی که فکر می کنم می بینم اگر این معنای متمدن باشد خوب یکی از این به اصطلاح متمدن های معاصرمان همین آمریکای خودمان است که مدتی چند از در کل کل   وارد مذاکرات بسی خصمانه با ما شده و رابطه ی بسی تر مهرنابانانه* مان را باهم کمی تا قسمتی ابری به همراه باد های موسمی کرده . حالا چرا فکر کردم متمدن تشریف دارند خوب جانم برایتان بگوید که : سلاح های اتمی ندارد که دارد ؛ پا بر روی کرات بیگانه ننهاده که بنهاده ؛ دستش به دهانش نمیرسد که می رسد آن هم نه تا دم در دهان بلکه تا حلقومش هم میرسد و نزدیک است خفقان فرابگیردش** ؛ ریشش سفید نیست که هست مگر نمی بینید که هر جا دعوا می شود اولین کسی که پاپیش می گذارد برای ماهی گرفتن همین جرج بوش عزیز خودمان هست؛ ....

( بقیه اشان هم به عنوان اسرار محرمانه ی سیا می باشد که بروید خودتان ناصرخسرومی فروشند فقط حواستان باشد تاریخ مصرف گذشته نباشد)

حالا برویم سراغ دومین متمدن روزگارمان عزیز دردانه ی متمدن اول بله دیگر اسرائیلی های گرامی را میگویم و یکی از متمدن های هفت نه هفتاد خط روزگار که من نمی دانم بشریت بدون حضور این کشور متمدن آزادی خواه (!) و انسان دوست چه بلایی بر سرش خواهد آمد مگر نه اینکه این END تمدن عزیز دمار از روزگار هر چه تروریست است درآورده ؛

مگر نه اینکه از کلیمی های بی نوای ایرانی (؟!) پذیرایی می کند *** ؛ یا نه مگر نه اینکه برای حفظ آرامش یهودی های دوست داشتنی و بر هم نخوردن خواب نازشان کمی تا قسمتی نامهربانانه دارند نوار غزه را برای فلسطینی ها تنگ می کنند و بخاطر همین احساسات بشر دوستانه اشان سر بیمارستان ها را شلوغ کردند و نانشان را فی الروغن ...

راستش آنقدر آثار تمدن در این عزیزان بسیار است که حوصله ام سر رفت  ****

واقعا اگر تاتارها بدانند که جانشینانی این چنین متمدن دارند حتما از خوشحالی سر از قبر بیرون می آورند و پای کوبی می کنند !

*از کلمات قصار فرهنگ لغت « خودمان و بعضی ها »

** خدای تعالی بیاورد آن روز را !

*** فقط یک سوال برایم پیش آمده که این هم وطنان گرامی از کدام کوره و دهات ایران نجات پیدا کرده اند

**** مصداقی بر از هر انگشتش صد هنر ریزد

یک

یا حق...

*

مادرم می گوید شکستنی می شکند اگر شکست فدای سرت قضا بلابوده !!! ولی ... ولی ... دل چطور ؟ دل هم شکستنی است اگر شکست بگوییم فدای سرت ؟ آن هم مثل دیگر شکستنی ها باید بشکند پس چه فرقی بین دل من و شیشه ی شکسته ی خانه ی همسایه است ؟ جز اینکه آن را توپ  پسر بچه ای شیطان شکسته و دل مرا یک انسان نه! بهتر است بگویم یک کرور انسان! که ادعای انسانیت می کند

واقعا چه فرقی است بین این دو ؟ هر دو را می شکنند هر روز! روزی نیست که شیشه ای و قلبی نشکسته باشد

**

کاش که آدمی لحظه ای می نگریست که کجا پا می گذارد این جا که پا می گذارد دل است یا قالیچه ی گذر!